Ένα σύγχρονο κράτος κρίνεται από τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει τις ευάλωτες ομάδες. Η κοινωνική πολιτική δεν μπορεί να είναι απλώς διαχείριση.

Οι πολίτες χρειάζονται ένα κοινωνικό κράτος, ευέλικτο, προσιτό, λειτουργικό και αποτελεσματικό. Με φροντίδα, που δεν εξαντλείται σε επιδόματα, αλλά μεταφράζεται σε υπηρεσίες που λειτουργούν και δίνουν ελπίδα και κυρίως διασφαλίζουν την ποιότητα ζωής για κάθε πολίτη.

Σε αυτό το πλαίσιο θεωρώ αδιαπραγμάτευτους στόχους:

1. Τη διασφάλιση προσβασιμότητας των ΑμεΑ, σε όλη την Κύπρο. Είναι αδιανόητο ένα ευρωπαϊκό κράτος να μην μπορεί να εγγυηθεί την πρόσβαση ατόμων με κινητικά προβλήματα σε όλη την επικράτειά του, σε όλους τους δημόσιους χώρους, ενθαρρύνοντας παράλληλα επιχειρήσεις και ιδιωτικούς φορείς να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσουν στην προσβασιμότητα σε άτομα με κινητικά προβλήματα.

2. Στήριξη του θεσμού της οικογένειας: Το κράτος καλείται να διαμορφώσει πολιτικές που θα στηρίζουν την εργαζόμενη μητέρα, να ανταποκριθεί στις πολλαπλές ευθύνες και υποχρεώσεις της, αλλά και τη μονογονεϊκή οικογένεια. Η παραχώρηση διευκολύνσεων στον χώρο εργασίας, δεν μπορεί να αφήνεται στη διακριτική ευχέρεια κάθε επιχείρησης, αλλά πρέπει να είναι το αποτέλεσμα χάραξης εθνικής πολιτικής. Την ίδια στιγμή το κράτος οφείλει να διασφαλίσει την πρόσβαση σε δομές παιδικής φροντίδας με ευέλικτο ωράριο, ώστε οι γονείς και ιδιαίτερα οι μονογονείς και οι εργαζόμενες μητέρες να μπορούν να εργάζονται, χωρίς τα παιδιά τους να στερούνται τη φροντίδα που χρειάζονται.

3. Δημιουργία ευκαιριών απασχόλησης με κοινωνικά κίνητρα για ευάλωτες ομάδες. Ο στόχος δεν είναι απλώς να ζουν. Αλλά να μπορούν να το κάνουν με αξιοπρέπεια, να συμμετέχουν, να προσφέρουν και να ενταχθούν ισότιμα στο κοινωνικό σύνολο. Οι κοινωνικές παροχές οφείλουν να λειτουργούν ως γέφυρα προς την αυτονομία, όχι ως μηχανισμός επιβίωσης χωρίς προοπτική.

4. Κοινωνικές υπηρεσίες προσβάσιμες, αποτελεσματικές και δίπλα στον πολίτη. Η αποκέντρωση και η ψηφιοποίηση των κοινωνικών υπηρεσιών, θα δώσει τη δυνατότητα σε κάθε πολίτη, ανεξαρτήτως τόπου διαμονής, να έχει άμεση και ανθρώπινη πρόσβαση σε βοήθεια όταν τη χρειάζεται. Προς αυτή την κατεύθυνση κρίνεται απαραίτητη η δημιουργία Κέντρων Κοινωνικής Στήριξης για βοήθεια, ενημέρωση, καθοδήγηση και φροντίδα. Χωρίς καθυστερήσεις, χωρίς γραφειοκρατία.

Οραματίζομαι ένα κοινωνικό κράτος στην υπηρεσία του πολίτη. Που να του δίνει τα κατάλληλα εφόδια να εξελιχθεί και να δημιουργήσει. Που να διασφαλίζει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την κοινωνική συνοχή.