Με αισθήματα συγκίνησης και εθνικής υπερηφάνειας τελέστηκαν, στην παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Νίκου Χριστοδουλίδη, του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου και πλήθους κόσμου, τα αποκαλυπτήρια του Μνημείου Αιχμαλώτων Πολέμου 1974 στον Δήμο Αγλαντζιάς.

Το μνημείο δημιουργήθηκε μετά από εισήγηση του Παγκύπριου Συνδέσμου Αιχμαλώτων 1974 και ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου — μια πρωτοβουλία που για εμένα προσωπικά έχει βαθύ συμβολισμό.

Οι αιχμάλωτοι πολέμου αποτελούν μια ακόμη τραγική πτυχή της κυπριακής τραγωδίας. Το καλοκαίρι του 1974, 2.647 Ελληνοκύπριοι αιχμαλωτίστηκαν, πολλοί εκ των οποίων μεταφέρθηκαν σε φυλακές στα Άδανα, στην Αμάδεια και στην Αντίγιαμα.

Η επιλογή του συγκεκριμένου σημείου για τη δημιουργία του Μνημείου δεν έγινε τυχαία. Σ’ αυτό τον χώρο καταγράφηκαν εικόνες πένθους, αγωνίας, αλλά και χαράς, όταν οικογένειες περίμεναν τα λεωφορεία με τους αιχμαλώτους. Ανάμεσά τους βρισκόταν και η δική μου οικογένεια, περιμένοντας μάταια την επιστροφή του παππού μου.

Κάποιοι γύρισαν πίσω. Κάποιοι όχι.

Όπως αναγράφεται και στην επιγραφή του μνημείου:

«Εδώ έληξε το μαρτύριο των αιχμαλώτων του 1974.

Εδώ ξεκίνησε το μαρτύριο των συγγενών των αγνοουμένων του 1974.»

Το μνημείο αυτό είναι φόρος τιμής και υπόσχεση μνήμης.

Για όσους αιχμαλωτίστηκαν, για όσους εκτελέστηκαν, για όσους ακόμη αγνοούνται.

Για όλους εκείνους που μας δίδαξαν ότι η ελευθερία δεν χαρίζεται — κερδίζεται με αίμα, πίστη και αξιοπρέπεια.