Η Αγλαντζιά κουβαλά το δικό της βάρος. Μα δεν το σηκώνει με θλίψη .Το κρατά με Τιμή. Με υπερηφάνεια. Και σήμερα σταθήκαμε μπροστά στους συγγενείς των πεσόντων και δεν είχαμε να πούμε τίποτε λιγότερο από ένα βαθύ ευχαριστώ. Για την θυσία, για την επιμονή, για το πένθος τους που έκαναν βίωμα και δύναμη παράλληλα .

Στο πρόσωπο κάθε ήρωα, βλέπουμε την Κύπρο ολόκληρη. Την Κύπρο που αρνείται να ξεχάσει. Την Κύπρο που απαιτεί δικαίωση. Την Κύπρο που ελπίζει ακόμα, πεισματικά, αδιαπραγμάτευτα, καρτερικά.

Κλείνω με τους συγκλονιστικούς στίχους του αδερφού του ήρωα Μιχαηλ Ζενιου, Ιωάννη :

« Λεβεντοκορμε , κοιμήσου τον ύπνο της χαράς και της γαλήνης,
Λεβεντοψυχε, κοιμήσου γιατί το αίμα σου θεμελιώνει την νίκη.
Κοιμήσου αγωνιστή της Λευτεριάς ,
Κι’ η Λευτεριά ροδίζει στο νησί μας.
Κοιμήσου του Χριστού τραγουδιστή,
Κι,ο βάρβαρος δεν τουρκεψε την γη μας
Για αυτό γλυκά και ήσυχα κοιμήσου.»
Αιωνία σας η μνήμη.

Τιμή και δόξα στα παιδιά της Αγλαντζιάς.
Τιμή και δόξα στους ήρωες της Κύπρου μας.